hofteigur.net

Þar sem ég tek engin húsgögn með mér til Svíþjóðar ætla ég að reyna að selja það besta úr búinu á hóflegu verði. Ég er með gamalt en gott leðursófasett sem gæti farið á 10þ. krónur eða svo. Þetta er svart 3+2+1 sett og hornborðið og stofuborðið á myndinni geta fylgt með. Svo er ég með mjög beisík eldhúsborð með ljósri viðaráferð og stóla við úr gráu stáli og ljósum við. Borðið og stólarnir fást saman á fáa þúsundkalla.

Svo eru einhverjar mjög einfaldar en notadrjúgar IKEA hillur ásamt öðru smálegu til hjá mér. Hafið samband. Já, bíllinn minn fæst líka gegn yfirtöku á láninu. 2001 árgerð af Ford Ka, nýskoðaður og ekinn aðeins um 85þ. kílómetra.

Viðbót: Sófasettið er líklega selt og borðin með. Nýjustu fréttir: Sófasettið hefur ekki fundið nýjan eiganda. Gott heimili fyrir sófasett? Anyone?

Ég held ég sé loksins orðinn nógu sáttur við nýja bloggið mitt. Nógu sáttur til að skrifa færslu á það í það minnsta. Ég veit ekki hvort hofteigur verður alveg dauður héðan í frá; kannski blogga ég við og við á íslensku en ég reikna síður með því. Kíkið á mig á illcompost.net og munið eftir að kíkja á hofteig í næstu viku ef þið ætlið að koma í partí.

Það væri ofrausn að segja að ég haldi kveðjupartí á Rex laugardaginn 21. júní klukkan 20:30. Það væri nær lagi að segja að ég mæti þangað og voni að ég hitti fullt af skemmtilegu fólki sem ég á ekki séns á að hitta, í eigin persónu, aftur í bráð.

Eftir þrjár vikur flyt ég til Svíþjóðar og eftir fjórar vikur verð ég mjög líklega farinn að taka í vörina og ganga um með gollu. Ég er að íhuga slæma valkosti í hárvexti; bæði yfirvaraskegg og mullet. Þetta er því kannski síðasti séns á að sjá mig áður en ég breytist í Svía.

Tékkið samt á hofteigi aftur áður en þið mætið. Dagsetningin er örugg og staðurinn nokkuð svo. Það er samt aldrei að vita nema ég þurfi að flytja mig um set á síðustu stundu til að villa um fyrir yfirvöldum. Ef þið mætið og sjáið mig ekki getið þið hringt í mig.

Ég var rétt í þessu að klára að uppfæra WordPress kerfið í 2.5.1 og K2 sniðmátið í RC6 (eða eitthvað sem er nýjast og styður WP 2.5.1). Fyrir nokkrum vikum komst ég að því að WordPress kerfið á hofteigi virtist vera mengað af wordpress.net.in hakkinu. Því neyddist ég til að uppfæra til að fá ekki þennan óþverra aftur fyrst ég var búinn að losa mig við hann.

Lagfæringin var auðveld og uppfærslan ekki erfið en alveg jafn pirrandi og venjulega. Það eina sem er að núna er að kerfið er á ensku, en með hrafli af íslensku á stangli, og einhverjar veiturnar hér hægra megin eru asnalegar eða bilaðar. Aðallega ljósmyndaveitan frá Flickr þó. Ég hendi líklega út því sem virkar ekki ásættanlega, þegar ég nenni, og leyfi enskunni bara að vera því ég ætla að setja hofteig á ruslahaug Google.

Fyrst ég er að flytja til Svíþjóðar langar mig til að blogga á ensku og til þess afhjúpa ég fljótlega nýtt blogg á nýju léni. hofteigur fær að standa áfram nema það krefjist meiriháttar viðhalds. Sem það ætti ekki að gera. Ég er kominn með upp í kok af hofteigi og K2 sniðmátinu og þó ég hafi ætlað að smíða nýja bloggið eins og mig langaði til ætla ég nú bara að henda upp bloggi sem er einfalt og ég er sáttur með þangað til ég nenni að standa í stórræðum.

Ég blogga kannski ekki oft núorðið en mér finnst gott að hafa blogg til að tjá mig á þegar mig langar. Ein ástæða fyrir því að ég spý ekki út bloggum núna er að oftast þegar mig langar til að blogga snýst það um ljósmyndun og ég ætlaði aldrei að reka eitthvað ljósmyndablogg. Hin ástæðan er tvöföld; ég þarf miklu minna að blogga þegar ég hef Twitter og byltublogg. Annars reikna ég með að það að flytja til annars lands verði reynsla sem mig langar til að blogga um. Hve mikinn tíma ég hef til þess meðan mesti hasarinn er kemur svo í ljós.

Það verður sem sagt lítið meira bloggað á hofteigi. Ef ég verð yfir mig æstur í næstu viku gæti eitthvað meira birst en bara flutningstilkynning með nýju heimilisfangi.

Viðbót:
Reyndar hafði ég hugsað mér að hafa eitthvað smá skrall í tilefni þess að ég væri að flytja svo líklega tilkynni ég hvernig því verður háttað hér á hofteigi og fljótlega.

Ég var að keyra Kringlumýrarbrautina, í átt til Kópavogs, á leiðinni heim úr vinnunni áðan þegar ég tók eftir hvað skýin yfir Hamraborg og Nýbýlavegi voru stórfengleg. Ég var, eins og alltaf, með myndavélina með mér svo ég tók afleggjarann í Öskjuhlíð. Ég skildi bílinn eftir í kantinum til að ná mynd af þessu; dimm ský lágu yfir Kópavogi, skjannahvít og björt ský yfir þeim og síðan heiður himinn þar fyrir ofan.

Þegar ég kom á göngubrúnna smellti ég nokkrum fljótfærnislegum myndum af sem himininn var svo yfirlýstur á að þær voru tilgangslausar. Ég stillti myndavélina á að taka ljósmælingu af miðpunkti, leit upp og sá að augnablikið var farið. Vindurinn hafði rekið dimmu skýin svo þau voru fyrir þeim björtu. Ekkert að gera nema fara aftur í bílinn og keyra heim.

Þegar ég kom á sama stað og ég hafði séð skýjamyndunina fyrst frá sá ég að skýin höfðu raðað sér aftur upp eins og áður. Ég keyrði áfram.

Vantrú birti grein eftir mig í dag sem heitir Sálnaveiðar á Andkristnihátíð. Þessa grein hefði ég auðvitað átt að skrifa í janúar en ég andskotaðist ekki til þess fyrr en í gær þegar ég mundi eftir að ég hafði lofað grein fyrir daginn í dag. Þá þýddi ekki annað en að ryðja út einni stafrænni blaðsíðu á tveimur klukkutímum sem gæti alveg verið persónulegt met fyrir mig í seinni tíð. Það hjálpaði mikið til að nokkrir Vantrúarseggir, og þar á meðal ritstjórinn, höfðu ákveðið að hittast á Ölstofunni og það hefði litið illa út að trassa grein til að fá sér bjór. Með ritstjóranum.

Í gær kláraði ég 36 mynda rúlluna af Kodak Tri-X 400 sem fylgdi með kommamyndavélinni sem ég fékk lánaða um daginn. Búinn að setja 24 mynda rúllu af Fuji Superia 400 í hana og búinn að smella slatta af myndum af. Í næstu viku fer ég með draslið í framköllun og verð sáttur ef ég fæ tíu þokkalegar myndir. Það er enginn ljósmælir á Fed-5B svo ég þarf að giska á lýsingartímann en ég vona að fókusinn komi þokkalega út; oftast stilli ég hann fyrirfram svo allt sem er kannski fjóra metra frá mér, og lengra, sé í fókus. Ég reikna reyndar með að slatti af myndum verði hreyfður.

Hvernig sem myndirnar koma út hefur samt verið upplifun að nota „frumstæða“ filmuvél. Tilfinningin við að taka myndir er ólík því þegar ég er með stafræna undrið mitt; ég sé myndefni, ég ramma það í glugganum á vélinni og smelli. Búið. Ekki ein mynd í viðbót, eða fimm, til að vera viss. Ekki einu sinni frá öðru sjónarhorni.

Stundum er þetta meira vesen á Fedinum en oftast alls ekki. Glugginn á honum er reyndar dimmur svo ég er lengi að ramma og ég er klaufi við að fókusa. Þegar ég þarf ekki að fókusa sérstaklega hefur þetta verið næstum of auðvelt. Jafnvel svo að ég hef gleymt að halda almennilega á vélinni til að hún hreyfist ekki. Þess vegna grunar mig að margar myndir verði hreyfðar.

En það er þægileg tilfinning að heyra smellinn í gömlu dósinni. Myndin er tekin, move on. Ég fæ að sjá hana þegar filman kemur úr framköllun og það er fínt. Eitthvað til að hlakka til. Og ég hlakka mikið til. Hvernig sem myndirnar koma út verð ég að eignast „rangefinder“ filmuvél. Ég hef verið að skoða myndavélar á viðráðanlegu verði og er alveg heillaður af þeim sem komu frá Japan um 1970.

Sem er sérstakt því ég hef fengið, ekki upp úr alveg skraufþurru, blæti fyrir Honda CB750 mótorhjólum. Nýja retrókúlið er Made in Japan, ca. 1970.

Í gær tókum við Haukur á móti bjórgæðingi frá Kansas ásamt konunni hans. Þau færðu okkur fullt af amerísku handverksbruggi og við hreinsuðum út úr skápunum góðgæti á borð við Thomas Hardy Ale, Panil Barrique Sour og Traquair 900 til að bjóða þeim. Ég er þess vegna þunnur á föstudagseftirmiðdegi, á meðan aðrir hlakka til kvöldsins, og á morgun tek ég aukavakt. Mér sýnist ég taka hlutina í öfugri röð miðað við annað fólk.

Vonandi tók ég einhverja almennilega mynd í gærkvöldi en þær fóru í staflann af myndum sem þarf að skoða, flokka, afgreiða og vinna. Staflinn er ansi stór því á þriðjudaginn skrapp ég í Nauthólsvík til að taka (lélegar) myndir og í fyrrakvöld fór ég í ljósmyndaferð með Ljósmyndakeppni.is og tók ríflega 300 (lélegar) myndir. Í gær kíkti ég svo á Kjarvalsstaði að skoða mjög áhugaverða útskriftarsýningu nema í Listaháskólanum og þrammaði svo um Reykjavík með myndavélina áður en ég fór… og fékk lánaða myndavél; FED 5B.

Vonandi finn ég eitthvað til að taka myndir af því ég er mjög spenntur að sjá hvernig mér tekst til með hana. Ég fékk hana með rúllu af Kodak Tri-X 400 filmu (svarthvít, namminamm) og svo tvær rúllur af Fuji Superia litfilmu, 100 og 400 ISO, til vonar og vara. Verst hvað kostar að framkalla en ef svona „rangefinder“ myndavél er jafn skemmtileg og ég hef ímyndað mér verð ég líklega að finna mér eina sovéska til að eignast. Þá þarf ég að fara að framkalla sjálfur…

Samkvæmt Eyjunni var það Viðar Helgi Guðjohnsen sem var leiddur burt af lögreglu í Norðlingaholti hrópandi „Þeir eru að berja Íslendinga! Þeir eru að berja samlanda sína!“

Fólk segir ýmislegt í geðshræringu en mér þóttu þessi orð samt aulaleg þegar ég heyrði þau í beinni útsendingu. Hvers lenskir þeir eru sem berja og eru barðir skiptir engu máli. Heimurinn yrði aðeins betri ef við skömmuðumst okkar og mótmæltum, án tillits til uppruna, þegar manneskjur lemja aðrar manneskjur.

Mér fannst sorglegt hvað lögreglan gerði í Norðlingaholti. Mér finnst líka sorglegt að það kemur mér ekki á óvart að Viðar er formaður Landssambands ungra frjálslyndra og miðstjórnarmaður í Frjálslynda flokknum.

Það er nýaldarvika á Vantrú sem var ágætis ástæða til að þýða pistil Brian Dunnings „Do Your Body Features Measure Up?“. Í honum eru höfuðlagsfræði, andlits-, lófa- og lithimnulestur tekin fyrir svo mér fannst „Höfuð, herðar, hné og tær“ vera sniðugur titill. Ég veit. Ég mun sjá eftir því.

Um daginn byrjaði ég svo að byltublogga á stuffparty.net. Eitthvað verð ég að gera við öll þessi lén sem ég kaupi.